Ομιλία ΥΦΕΘΑ Ιωάννη Κεφαλογιάννη στην παρουσίαση του βιβλίου «ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ ΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟΝ Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ» του Δρ. Ιωάννη Παπαφλωράτου


Ο Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Ιωάννης Κεφαλογιάννης, πραγματοποίησε χτες Τετάρτη 20 Μαρτίου 2024, ομιλία στην παρουσίαση του βιβλίου «ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ ΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟΝ Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ» του Νομικού και Διεθνολόγου Δρ. Ιωάννη Παπαφλωράτου.

Στο πλαίσιο της παρουσίασης, απηύθυνε χαιρετισμό ο Πρέσβης της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Σταύρος Αυγουστίδης, ενώ ομιλία πραγματοποίησαν ο τέως Πρέσβης της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Κενεβέζος, ο Δρ. Πανεπιστημίου Σορβόννης και Διδάσκων Παντείου Πανεπιστημίου κ. Ιωάννης Αντωνόπουλος και ο Δικηγόρος, Πρόεδρος Ένωσης Ποντίων Γλυφάδας κ. Κυριάκος Τιλγκερίδης.

Ο κ. Κεφαλογιάννης, κατά τον χαιρετισμό του, τόνισε ότι μέσα από τις σελίδες του βιβλίου αναδεικνύεται το αδιαίρετο συνεχές της ηρωικής αντίστασης των Κυπρίων για τη διατήρηση, ανά τους αιώνες, της εθνικής και θρησκευτικής τους ταυτότητα, καθώς και ο διαχρονικός πυρήνας του ελληνικού πνεύματος που με υψηλά ιδεώδη και ιδανικά, παραδίδει μαθήματα ηρωισμού και ευγενών αγώνων για ελευθερία, αξιοπρέπεια και δημοκρατία. Παράλληλα, υπογράμμισε πως Ελλάδα και Κύπρος αποτελούν τον ακλόνητο πυλώνα ασφάλειας και ισορροπίας για την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, στη βάση του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θάλασσας, ενώ κορυφαία εθνική προτεραιότητα της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας παραμένει ο τερματισμός της τουρκικής κατοχής στην Κύπρο και η εξεύρεση δίκαιης, βιώσιμης και λειτουργικής, αμοιβαία αποδεκτής λύσης του Κυπριακού ζητήματος, στο πλαίσιο των σχετικών Αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και του ευρωπαϊκού κεκτημένου.

Στον χαιρετισμό του ο κ. Υφυπουργός ανέφερε:

«Νιώθω ειλικρινά ιδιαίτερη χαρά που βρίσκομαι ανάμεσα σας χαιρετίζοντας μέσα από τη δική μου οπτική την πολύ ενδιαφέρουσα έκδοση του βιβλίου «ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ ΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟΝ Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ» του Νομικού και Διεθνολόγου κ. Ιωάννη Παπαφλωράτου.

Όσοι από εμάς έχουμε διαβάσει βιβλία του γνωρίζουμε ότι ο κ. Παπαφλωράτος φημίζεται τόσο για την εξαιρετική έρευνα και τεκμηρίωση των στοιχείων που παραθέτει όσο και για την αφηγηματική του δεινότητα. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, η ιστορία της Κύπρου αποκαλύπτεται όχι μόνο ως μια σειρά από γεγονότα και ημερομηνίες αλλά ως μια ζωντανή αφήγηση που συνδέει το παρελθόν με το παρόν. Από το Βυζάντιο, τους Φράγκους, τις Σταυροφορίες, τον Οθωμανικό ζυγό ως και την Βρετανική αποικιοποίηση και την πολλά υποσχόμενη εποχή μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, δεν παρατίθενται απλά ιστορικά γεγονότα, αλλά αναδεικνύονται τα στοιχεία εκείνα που βοηθούν στον αναγνώστη να κατανοήσει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβαν χώρα τα γεγονότα που καταγράφονται. Ξετυλίγοντας το νήμα της ιστορίας της Μεγαλονήσου με τρόπο εναργές και παραστατικό, η αφηγηματική δομή και γραφή του κ. Παπαφλωράτου, με την παράθεση πρωτογενών πηγών, όπως άρθρα, εγκύκλιοι, γράμματα, φωτογραφίες, και πρωτότυποι διάλογοι, δεν αναζητά μόνον την αλήθεια, τη διερεύνηση της «αληθεστάτης προφάσεως» και την καταγραφή των «έργων» κατά τον Θουκυδίδη, αλλά ανακαλεί την ατμόσφαιρα των ενεργειών και των αποφάσεων. Σκιαγραφεί τα χαρακτηριστικά των προσωπικοτήτων που κινούσαν τα νήματα, κατά αναλογία των «δημηγοριών» της αρχαίας ελληνικής ιστοριογραφίας του Θουκυδίδη και του Ηροδότου.

Διαβάστε  Άσκηση «ΠΑΡΜΕΝΙΩΝ – 23» – ΤΑΑΣ «ΑΝΤΙΟΧΟΣ – 23» – Ενεργοποίηση Τάγματος Κινητής Εφεδρείας και Συστήματος Έγκαιρης Προειδοποίησης

Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου αναδεικνύεται το αδιαίρετο συνεχές της ηρωικής αντίστασης των Κυπρίων να διατηρήσουν ανά τους αιώνες την εθνική και θρησκευτική τους ταυτότητα. Πρόκειται για ιστορική αφήγηση που αποτελεί ταυτόχρονα και εθνογραφική καταγραφή, καθώς ο εθνικισμός των Ελληνοκυπρίων προβάλλεται ως ιστορικό φαινόμενο και ως ιδεολογική δράση και κίνημα για τη διατήρηση της εθνικής και θρησκευτικής του ταυτότητας. Ένας αγώνας που ο χαρακτήρας και η έντασή του παρέμεναν αναλλοίωτοι στο χρόνο. Οι μορφές του αγώνα ποίκιλλαν ανάλογα με τις μεθόδους και τον τρόπο διακυβέρνησης των αποικιοκρατών: Από πολιτικές και διπλωματικές μέχρι αυθόρμητες ή και πιο συντονισμένες μαζικές εξεγέρσεις με σύνθημα την «Ένωση» με την Μητέρα Ελλάδα. Σε όλες τις δράσεις, η δυναμική της συνεισφοράς και της πρωτοκαθεδρίας των κινητοποιήσεων από τους Ιεράρχες της Εκκλησίας υπήρξε καταλυτική. Πρόκειται λοιπόν για μια γλαφυρή απεικόνιση αυτού που αποκάλεσε «θαύμα» ο Γεώργιος Σεφέρης. Η διατήρηση του ατόφιου Ελληνισμού. Η Κύπρος, από μόνη της, μπορεί να «κλείσει» μέσα της την ιστορική πορεία του Ελληνισμού, διαρκώς και χωρίς «κανένα χάσμα». Χαρακτηριστικά, σε μια εμβληματική επιστολή του, την 25 Οκτ 1954, ο Σεφέρης γράφει για την Κύπρο: «Τον έχω αγαπήσει αυτό τον τόπο….Ίσως γιατί αισθάνομαι πως αυτός ο λαός έχει ανάγκη από όλη μας την αγάπη και όλη τη συμπαράστασή μας. Ένας πιστός λαός, πεισματάρικα και ήπια σταθερός. Για σκέψου πόσοι και πόσοι πέρασαν από πάνω τους. Σταυροφόροι, Βενετσιάνοι, Τούρκοι, Εγγλέζοι -900 χρόνια. Είναι αφάνταστο πόσο πιστοί στον εαυτό τους έμειναν και πόσο ασήμαντα ξέβαψαν οι διάφοροι αφεντάδες πάνω τους. Και τώρα γράφουν στους τοίχους των χωριών τους: «Θέλομεν την Ελλάδα μας κι ας τρώγομεν πέτρες…Θα ήθελα οι νέοι μας να πήγαιναν στην Κύπρο. Θα έβλεπαν από εκεί πλατύτερο τον τόπο μας.»

Διαβάστε  Συμμετοχή ΥΕΘΑ Νικόλαου Παναγιωτόπουλου στη συνάντηση του Ukraine Defence Contact Group (UDCG) στις Βρυξέλλες

Και πράγματι, η ιστορία της Κύπρου αντανακλά το ριζικό και τη λαμπρή μοίρα του ελληνισμού. Να αποτελεί δηλαδή, λόγω γεωστρατηγικών συμφερόντων το μήλον της έριδος μεταξύ των εισβολέων από αρχαιοτάτων χρόνων και να αγωνίζεται με μεγαλοσύνη και αυτοθυσία για την ελευθερία του. Να διεκδικεί μέχρι και σήμερα, με αποφασιστικότητα και σθένος τα κυριαρχικά του δικαιώματα και να υπερασπίζεται το εθνικό του συμφέρον όπου και όποτε απαιτηθεί. Και το παρόν ιστορικό βιβλίο κάνει αυτό ακριβώς: Αναδεικνύει το ομοούσιο και αδιάσπαστο στοιχείο του ελληνισμού, το «ομόαιμον», «ομόγλωσσον» και «ομότροπον», και αγγίζει τον διαχρονικό πυρήνα του ελληνικού πνεύματος που με υψηλά ιδεώδη και ιδανικά, παραδίδει μαθήματα ηρωισμού και ευγενών αγώνων για ελευθερία, αξιοπρέπεια και δημοκρατία.

Η αφήγηση της ιστορίας του νησιού, όπως αποτυπώνεται στο βιβλίο του κ. Παπαφλωράτου, από την εποχή του Βυζαντίου μέχρι και τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, καταδεικνύει το γεγονός ότι τα στρατηγικά και πολιτικά συμφέροντα των ισχυρών Δυνάμεων της εκάστοτε εποχής, η αποικιοποίηση και οι επεμβάσεις ξένων παραγόντων, ανέτρεπαν ισορροπίες και δεδομένα, χωρίς όμως να καταφέρουν να αλλοιώσουν το εθνικό αίσθημα. Ένα υψηλό εθνικό φρόνημα το οποίο μέσα από την ηχώ των γεγονότων, διαμόρφωσε «τον ορίζοντα προσδοκιών» του ελληνοκυπριακού λαού που τον ώθησε στον εθνικοαπελευθερωτικό του αγώνα. Πρόκειται για μια απτή πραγματικότητα που αποκρυσταλλώθηκε στον λαμπρό αγώνα της αυτοδιάθεσης και ανεξαρτησίας της Κύπρου, στην μετααποικιακή εποχή και στην προσπάθεια αποτίναξης των Δυνάμεων Κατοχής στο σήμερα.

Σημαντική μεταβλητή των τεράστιων προκλήσεων που αντιμετώπισε το Νησί στο διάβα των αιώνων αποτέλεσε και αποτελεί η ευρείας κλίμακας στρατηγική σπουδαιότητα της, η οποία σχετίζεται με τη θέση που κατέχει η Νήσος για τις περιφερειακές και παγκόσμιες στρατηγικές. Καμία παγκόσμια και περιφερειακή δύναμη που κάνει στρατηγικούς υπολογισμούς στη Μέση Ανατολή, στην Ανατολική Μεσόγειο, στο Αιγαίο, στη διώρυγα του Σουέζ, στην Ερυθρά θάλασσα και στον Περσικό κόλπο δεν μπορεί να παραμελήσει την Κύπρο. Η Κύπρος βρίσκεται σε μία τόσο εγγύς απόσταση σε όλες αυτές τις περιοχές, ώστε να έχει την ιδιότητα μίας παραμέτρου, η οποία είναι σε θέση να επηρεάζει άμεσα όλες μαζί.

Το πιο σημαντικό όμως για την Ελλάδα και την Κύπρο είναι ότι παρά την άμεση γειτνίασή μας σε ένα κόσμο «αναταράξεων», σε ένα κόσμο που μαστίζεται από εντάσεις, και έντονες συγκρούσεις, εξακολουθούμε να ορίζουμε τα σύνορα της ζώνης της ειρήνης. Εξακολουθούμε να αποτελούμε τον ακλόνητο πυλώνα ασφάλειας και ισορροπίας για την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, στη βάση του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θάλασσας. Εξακολουθούμε να αποτελούμε υπολογίσιμη και αξιόπιστη Δύναμη για Εταίρους, Συμμάχους, Φίλους. Και αυτήν τη θέση μας, τη θέση Ελλάδας και Κύπρου πρέπει να την ενισχύσουμε και να την εδραιώσουμε στις συνειδήσεις των γειτόνων Κρατών.

Διαβάστε  #κακοκαιρία #ΜΠΑΡΜΠΑΡΑΑν βρισκόμαστε σε περιοχές που επηρεάζονται,

Στόχος του ΥΠΕΘΑ είναι η δημιουργία ενός σύγχρονου, αποτελεσματικού στρατού, ικανού να ανταποκρίνεται στις προκλήσεις αυτού του αιώνα. Ζητάμε Ένοπλες Δυνάμεις που να πρωταγωνιστούν στη διασφάλιση της ειρήνης και της σταθερότητας, στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά όταν οι εθνικές ανάγκες το επιβάλλουν και πέρα από αυτή, μέσα από τις συλλογικές αμυντικές Δράσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Και ειδικότερα, η σύμπηξη μιας ενιαίας αμυντικής πολιτικής της ΕΕ και η εδραίωση της ενιαίας ευρωπαϊκής αμυντικής συνείδησης αποτελεί κύρια στόχευσή μας. Διότι ας μην ξεχνάμε πως η Κύπρος αποτελεί το νοιτιανατολικότερο σύνορο της Ευρώπης. Μιας Ευρώπης, που ένα ισότιμο μέλος της, η Κύπρος, ακόμη τελεί υπό παράνομη κατοχή. Και γι’ αυτό μέριμνα και καθήκον της Ελλάδας αποτελεί η εργώδης υποστήριξη όλων των ενεργειών που εντάσσονται σε αυτόν τον επικείμενο ενιαίο αυτόνομο αμυντικό βραχίονα της Ευρώπης. Ώστε να είναι σε θέση αυτόνομα να υπερασπίζει τα σύνορα της. Γι’ αυτό και η συμμετοχή μας στην επιχείρηση «ΕΙΡΗΝΗ», γι αυτό και η συμμετοχή μας στην επιχείρηση «ΑΣΠΙΔΕΣ».

Ακλόνητη προσήλωσή μας και κορυφαία εθνική προτεραιότητα της εξωτερικής πολιτικής της χώρας είναι ο τερματισμός της τουρκικής κατοχής στην Κύπρο και η εξεύρεση δίκαιης, βιώσιμης και λειτουργικής, αμοιβαία αποδεκτής λύσης του Κυπριακού ζητήματος, στο πλαίσιο των σχετικών Αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ και του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Άλλωστε είναι δεδηλωμένη η ετοιμότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αναλάβει ενεργό ρόλο στην υποστήριξη όλων των σταδίων της υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών διαδικασίας επίλυσης του Κυπριακού, με όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της. Ας μην ξεχνάμε πως υπάρχει μια διακριτή αλλά αναπόδραστη σύνδεση ανάμεσα στο παρελθόν των Κρατών, ήτοι την Ιστορία τους, στο παρόν που ζουν και στο μέλλον που προσδοκούν. Και αυτό το μέλλον, μέσα στην ηχώ των περασμένων γεγονότων, είναι που καθορίζει τις ενέργειες του παρόντος. Το παρόν μας δηλαδή αναλύεται βάσει των προσδοκιών μας για το μέλλον. Ένα μέλλον αισιόδοξο για την ασφάλεια και την ευημερία Ελλάδας και Κύπρου.

Σας ευχαριστώ.»

ΠΗΓΗ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.